2012/May/01

คุณๆคิดว่า ความเป็นเด็กจะอยู่ในตัวเราได้จนถึงอายุเท่าไรกันคะ?
เมื่อไรที่เรารู้สึกว่าเราก้าวข้ามจากวัยเด็กและบอกตัวเองว่าชั้นเป็นผู้ใหญ่แล้ว?
แล้วเมื่อเราโตเท่าไหนกัน ถึงทำให้เราคิดถึงช่วงเวลาวัยเด็กและโหยหาอดีตที่ผ่านมาเหลือเกิน?

ไม่รู้ว่าคุณๆเคยตั้งคำถามพวกนี้กับตัวเองไหม แต่สำหรับอิกิ๊ฟ ช่วงเวลาที่เลย 18 เป็นช่วงที่ก้าวข้ามวัยเด็ก
อย่างแท้จริงเข้าสู้วัยรุ่นตอนปลาย ใช้ชีวิตแบบ fearless แล้วก็ enjoy กับทุก moment ของชีวิต และเมื่อเรียนจบสมองถึงได้กระแทกกับความจริงที่ว่า วัยเด็กได้จากไปแล้วตลอดกาลและถึงเวลาเริ่มต้นรับผิดชอบชีวิต
ตัวเองอย่างจริงจังสักที แล้วเมื่อเริ่มเผชิญกับปัญหาต่างๆของการทำงาน คน ทัศนคติ ความสัมพันธ์ หัวหน้า
เพื่อนร่วมงาน เงิน รายจ่าย ฯลฯ ภาพของอดีตที่อิชั้นโหยหา...ช่วงเวลาที่ชีวิตมีความสุขที่สุด แม้จะร้องไห้
จะเป็นจะตายเพราะผู้ชายทิ้ง หดหู่เกินกำลังเวลาหมางเมินกับเพื่อน อิจฉาเพื่อนที่ได้เกรดดีกว่าเพราะเราไม่
เข้าเรียนหรือจะโมโหที่ทะเลาะกับป๊าม๊าที่ขัดใจวัยรุ่นเซ็งตลอดเวลา

แม้ทุกข์ใจยังไง ก็ช่างหมือนขี้หมาก้อนเล็กถ้าเทียบกับชีวิตหลังจากนั้น และแม้จะโหยหามันแค่ไหน
ใครๆก็รู้ว่าเราย้อนเวลากลับไปหาช่วงเวลานั้นไม่ได้อีกแล้ว

อิชั้นเคยเชื่อว่าเราควรถอดหัวใจของความเป็นเด็กแล้วสวมบทบาทของผู้ใหญ่ให้สมกับคุณวุฒิและวัยวุฒิ
เคยเชื่อว่าจินตนาการวัยเด็ก ความฝันในวัยเยาว์ เท่ากับ "เป็นไปไม่ได้" เคยเชื่อว่าวันที่เลขไมล์ของชีวิต
ยิ่งมากเท่าไร การกระทำที่ไม่มีเหตุผลยิ่งต้องน้อยลงเท่านั้น ใช่ค่ะ อิชั้นเคยเชื่ออย่างนั้น...
จนวันที่อิชั้นได้มาเยือนที่แห่งนี้...

------------------------------------------------------------------------------

หลังจากเข้าโตเกียวมาด้วยความเอื้อเฟื้อของคิคุจิซังแล้ว (ใครยังไม่รู้จักคิคุจิซัง รบกวนกลับไปอ่าน Takayama
นะคะ ไม่รู้จักบุคคลนี้ไม่ได้เพราะช่วยให้อิกิ๊ฟและผองเพื่อนรอดตายมาแล้ว) เราก็ทำความรู้จักกับโตเกียวด้วย
การไปเยือน H&M 3 ชม รวด เพื่อซึมซับและให้ตระหนักรู้ว่าวัฒนธรรมของชาวโตเกียวเป็นอย่างไร 555

แล้วเมื่อยามเช้ามาถึง...ก็ได้เวลาของไฮไลท์โตเกียวกันแร้ววววววววววววววววววว

Disney เป็นโปรแกรมที่ถูกบรรจุมาแบบ "A-Must" ตั้งแต่กทม เหมือนแถมมากับตั๋วเครื่องบินที่ต้องแวะและไม่
อาจพลาดได้ด้วยประการทั้งปวง ไม่ใช่เพราะที่นี่เป็นที่ที่ทัวร์ไหนๆต้องพามา ไม่ใช่เพราะที่นี่เป็นสวนสนุกดังของโลก และไม่ใช่เพราะที่นี่เป็นที่ที่ถ้าคุณไม่มา คุณจะมาไม่ถึงโตเกียว แต่เพราะดิสนีย์เป็นปลายทางของความ
ฝัน ซึ่งไม่ใช่ความฝันของ "ใครใคร" แต่เป็นความฝันของคนสำคัญในทริปเรา...

Disney Land เป็นความฝันของจิ๊บ

เรามาถึงทางเข้าดิสนีย์แลนด์ประมาณ 9 โมงกว่า ช้ากว่าเวลาที่เราตั้งใจเอาไว้เล็กน้อยเนื่องจากการนอนหลับ
ประหนึ่งเสียชีวิตของพวกเราทั้งสามคน โตเกียวเป็นวันท้ายๆของทริปดังนั้นพลังงานทั้งหมดที่มีถูกรีดออกไป
จนแทบไม่เหลือ แต่พอพวกเราพาร่างทั้งสามมาถึงทางเข้าเท่านั้นแหละ พลังงานแห่งความสุขก็ถาโถมจนทำให้
ประกายตาวิบวับและรอยยิ้มเป็นอย่างนี้



พื้นที่ของ Disney Land แบ่งออกเป็น 3 ส่วน Disney Land, Disney Sea และ Disney Resort (ที่ซึ่งเรายังไม่มี
ปัญญามาพักได้ ณ จุดนี้) ตั้งแต่ก่อนออกเดินทาง เราสุมหัวกันว่าจะเลือกเข้าที่ไหนระหว่างดิสนีย์แลนด์หรือ
ดิสนีย์ซี เพราะเรามีเวลาแค่ 1 วันเท่านั้น หลายคนแนะนำว่าถ้าหากยังไม่เคยมา ดิสนีย์แลนด์น่าจะเป็นตัวเลือก
เพราะที่นี่เป็นหัวใจหลักของสวนสนุก ดิสนีย์ซีเป็นเพียงส่วนที่มาทีหลังเพื่อเติมเต็มให้ที่นี่สมบูรณ์ขึ้น

แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราก็เลือกดิสนีย์ซีแบบไม่มีเหตุผล เพียงเพราะเราอยากไปและคิดว่ามันน่าจะสวยกว่าเท่านั้น
เอง :)) (อิชั้นจะไม่บอกว่าตัดสินใจถูกหรือไม่ เพราะคุณๆต้องเลือกแบบไม่มีเหตุผลกันเองนะคะ เลือกจากฟีลลิ่ง
นั่นแหละค่ะ)
อ้อ ก่อนจะพาเที่ยวสถานที่สุดพิเศษของทริป ลองดูพลังพิเศษของดิสนีย์ก่อนไม๊คะ :)



ไม่ใช่แค่จิ๊บ แต่ทุกคนที่เดินผ่านเรา มีประกายตาและรอยยิ้มแบบนี้ ดิสนีย์มีมนต์อย่างที่คนเค้าว่ากันไว้จริงๆ



ทางเดินเข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน ดินแดนของวัยเด็กที่ไม่เคยจากเราไปไหน



ที่นี่สร้างธีมหลักๆเอาไว้หลายแห่ง หลังจากเดินทะลุผ่านเวทีตรงกลางสำหรับพาเหรดแล้ว เราก็มุ่งตรงไปยัง
เครื่องเล่นที่คาดว่าคนน่าจะเยอะก่อน ใช้ pass ไปจองเวลาเอาไว้ แล้วก็ยืนขาแข็งรอคิว จุดแรกที่เราเดินผ่าน
คือบริเวณท่าเรือค่ะ



ไม่รู้ว่าเธอเซ๊กซี่ขนาดไหน รู้แค่เธอเอานมมาชนหน้าตลอดเวลา 555

ยิ่งเดินยิ่ง lost เพราะเรากำลังเข้าสู่บริเวณที่เป็นธีม lost river delta ของที่นี่แล้วค่ะ



ยังไม่มีปัญญาไปเห็นของจริงที่เม็กซิโก ก็ขอยืนถ่ายรูปโก้ๆที่นี่ก่อนละกัน สักวันเราคงได้เจอกันนะ
"Chichen Itza"



ใจกลางของสวนสนุกแล้วค่ะ มีเครื่องเล่นที่ต้องเดินลงไปด้านล่างแล้วก็เป็นจุดที่มีเครื่องเล่นที่ห้ามพลาดด้วย



"Journey to the Center of the Earth" เครื่องเล่นที่ฮิตที่สุด ต่อแถวนานที่สุด คนเยอะที่สุด และแน่นอน
สนุกที่สุดค่ะ



ระหว่างต่อแถวเล่น 20,000 leaques under the sea บรรยากาศรอบข้างทำให้อินมากขึ้น สมจริงม๊ากมากค่ะ



หลังจากเล่นเครื่องเล่นได้ประมาณ 2-3 อย่าง ก็ได้เวลาของพาเหรดที่เรารอคอย



คนญี่ปุ่นมานั่งรออย่างเป็นระเบียบล่วงหน้าเป็นชม นับถือในความเรียบร้อยจริงๆ



คนจับจองจนเต็มพื้นที่ เราสามคนเกือบหาที่ยืนไม่ได้เหมือนกัน



ระหว่างรอเวลา จิ๊บของเราก็ได้บังเอิญเจอสาวที่เธอถูกใจ น้องเป็นญี่ปุ่นที่ช่างเหมือนโพคาฮอนทัสจริงๆ



พาเหรดมาแร้ววววววววววววววววว



ตระการตา ....อิชั้นคงต้องใช้คำนี้ ยิ่งใหญ่สมกับเป็นดิสนีย์จริงๆ



สาวมินนีย์มาส่งพวกเรา

หลังจากเดินเล่นเครื่องนั้น ต่อเครื่องเล่นนี้ ฟ้าก็เริ่มมืดอย่างรวดเร็วแม้จะแค่สี่โมงกว่าๆเท่านั้นเอง ขนาดยังไม่
เข้าหน้าหนาว ฟ้ายังมืดเร็วขนาดนี้ คุณๆที่จะมาเที่ยว ต้องวางแผนการเล่นเครื่องเล่นต่างๆให้ดีเพราะอาจจะ
เล่นไม่ครบก่อนมืดค่ะ



เราแวะมาเยี่ยมบ้านของ แอเรียล เงือกน้อยขวัญใจวัยเด็กของพวกเรา สังเกตหน้าที่เริ่มโรยราของอิกิ๊ฟไม๊คะ
ในขณะที่จิ๊บยังชิลอยู่เลย ชีเปี่ยมด้วยพลังจริงๆ ^^;

เนื่องจากก่อนจะมาทริปนี้ กิ๊ฟต้องไปประชุมที่สิงคโปร์ 4 วันแบบนอนน้อย ประชุมดึก ลงจากสนามบินก็เช๊คอิน
มาญี่ปุ่นต่อเลย เหนื่อยมาก แต่เอาใจสู้เข้าว่าเพื่อทริปในฝันที่รอคอย และด้วยช่วงต้นของทริปที่สูบพลังตั้งแต่
โอซาก้า เกียวโต ทาคายาม่า สภาพร่างกายก็เริ่มตอกย้ำอิชั้นว่าสังขารเริ่มไม่ไหวแล้วค่ะ อาการเริ่มออกตั้งแต่
ตาแห้งมากจนคอนแทคเลนส์จะหลุดตลอดเวลา หยอดน้ำตาเท่าไรก็ไม่ดีขึ้นเลยเพราะต้องสู้ลมแรงทั้งวัน
จนเมื่อแดดของวันเริ่มหมด อิชั้นก็เริ่มน้ำมูกไหลและหนาวอย่างมาก ไข้เริ่มจะขึ้นแล้วนั่นเองค่ะ





เลยจากบ้านของแอเรียล ก็แวะเวียนมาหาอะลาดิน ที่นี่ไม่ได้มีเครื่องเล่นแต่มีโชว์ที่พวกเราต่อแถวเข้าไปดู
โชว์ของดิสนีย์ทุกอันเป็นภาษาญี่ปุ่น ไม่บอกก็รู้ว่าฟังไม่รู้เรื่อง แหะ แหะ





กลางคืนก็สวยไม่แพ้กัน



จิ๊บให้ยืมหมวกเพราะหนาวจนจะไม่ไหวแล้ว หน้าเริ่มโรย เหนื่อยมากแล้วค่ะตอนนั้น



เลยเดินเข้าไปหลบลมในบ้านแอเรียล มีเด็กๆวิ่งเล่นกันเยอะแยะเลยทีเดียว ผู้ใหญ่ก็นั่งรอที่นี่กันเยอะเพราะ
ส่วนใหย่ทุกคนรอเพราะมีเป้าหมายเดียวกัน

เป้าหมายที่อยู่รอตอนสองทุ่มเพื่อรอดูไฮไลท์ของที่นี่...




ปกติอิชั้นไม่ค่อยอินกับพาเหรดหรือโชว์สักเท่าไร แต่ต้องขอบอกว่า มั น ย อ ด มา ก ค่ะ ประทับใจ



ไม่ใช่ประทับใจกับแสงสีเสียงที่ทางดิสนีย์ประเคนให้ แต่เป็นความทรงจำวัยเยาว์กับเหล่าการ์ตูนที่โตมาด้วยกัน
เรื่องนี้คือ "Sleeping beauty" หรือเจ้าหญิงนิทรา ฉากนี้ที่คุณป้าทั้งสองเนรมิตชุดให้โรส ฉากที่ดูหลายร้อยครั้ง
ก็ไม่มีเบื่อ



ปิดท้ายด้วยพี่มิกกี้ ตามด้วยเสียงปรบมือกึกก้อง เป็นโชว์ที่คุ้มค่ากับความหนาวและไม่ควรพลาดด้วยประการใดๆ
ทั้งปวงค่ะ

หลังจากโชว์จบแล้ว คนบางส่วนทยอยกลับ แต่บางส่วนก็วิ่งกลับไปที่เครื่องเล่นที่หมายตาเอาไว้ก่อนสวนสนุก
ปิด และเราเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มนั้น เหลือเครื่องเล่นอยู่อย่างเดียวที่เรายังไม่ได้เล่น ได้แต่มองตาละห้อยตอน
ที่รถไฟพุ่งลงมาพร้อมเสียงกรี๊ดดดดดดตลอดเวลา Journey to the center of the earth ที่อิชั้นเล่าให้ฟังตอน
แรกนั่นเองค่ะ

ก่อนที่เราจะดูโชว์ เราต่อเครื่องเล่นนี้เอาไว้ แต่เนื่องจากเครื่องเล่นปิดซ่อม (ตอนเราไปต่อแถว) แบบไม่มี
กำหนด เราจึงตัดใจแล้วเดินไปดูโชว์สุดท้ายแทน เราสามคนตกลงกันว่า หลังโชว์จบก็ได้เวลาโบกมือลาเพราะ
เราหนาว และอิชั้นก็เริ่มป่วยมากขึ้นแล้ว ดังนั้นหลังโชว์จบ พวกเราก็ตกลงกันว่าจะกลับและจิ๊บก็ยอมตามนั้น
แบบโดยดี (แม้จะมีประกายตาละห้อยไปที่เครื่องเล่นก็ตาม)

แต่ท้ายที่สุด แม้อิชั้นจะป่วย แม้จะอยากกลับไปหาที่นอนอุ่นๆบ้านคิคุจิซังแทบขาดใจ แม้จะหิวจนกินวัวได้ทั้งตัว
และแม้พวกเราจะเหนื่อยแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าอดทนและพยายามอีกนิด เพื่อจบวันนี้อย่างสมบูรณ์แบบและเพื่อ
เติมเต็มความฝันของจิ๊บอย่างดีที่สุด Why not?

ดังนั้น ชาวโตเกียวเลยได้เห็นกะเหรี่ยง (โข่ง) สามตัววิ่งไปต่อแถวเครื่องเล่นแย่งกับเด็กมัธยมคอซอง พร้อมด้วย
อาการเหนื่อยที่ลดลงแปรผันกับแถวที่เริ่มสั้นขึ้นเรื่อยๆ จริงๆแล้วเครื่องเล่นนี้เป็นรถไฟธรรมดาที่เล่นผ่าน
บรรยากาศจำลองต่างๆของโลกใต้ดิน ทั้งสัตว์ประหลาดและเหล่าพืชพันธุ์หายาก ประกอบแสงเสียงเท่านั้นค่ะ
เพียงแต่ตอนจบสุดท้ายที่เป็นไฮไลท์ของเครื่องเล่นนี้ต่างหากที่ไม่ธรรมดา ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่า Journey to
the center of the earth ดังนั้นตอนที่เราชมบรรยากาศต่างๆ เราอยู่ใต้ดินแล้วเมื่อเที่ยวครบแล้ว เราก็ต้องโผล่
พ้นใต้ดินเป็นธรรมดา.................ซึ่งเป็นการโผล่พ้นใต้ดินขึ้นมาด้วยความเร็วสูง ออกมานอกภูเขาไฟแล้วดิ่งลง
พื้นอย่างรวดเร็วทันที! ทันให้เราได้เห็นวิวของ Disney Sea ยามค่ำคืนเพียงพริบตาก่อนจะหลับตาปี๋ แล้วกรี๊ดดด
แบบสุดเสียงลืมป่วยลืมตายกันเลยทีเดียว....

เป็นการจบวันอย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากความสนุกและความประทับใจแล้ว มีบางอย่างที่ติดตัวอิชั้นกลับมาด้วย
บางอย่างที่เปลี่ยนความคิดของอิชั้นไปตลอดกาล บางอย่างที่ทำให้อิชั้นได้เห็นพลังของความสุขจากผู้คน
"พลังของความฝันและจินตนาการ"

จินตนาการและความฝันไม่มีวันตายไปจากตัวเรา เราเพียงแต่แอบมันเอาไว้ลึกที่สุดเพื่อไม่ให้ใครแม้แต่ตัวเรา
มองเห็น แปลกไม๊คะที่หลายคนเชื่อว่า มีแต่เด็กเท่านั้นที่ยังคงความฝันและจินตนาการไว้ได้

แต่ในโลกของผู้ใหญ่ จินตนาการเป็นสิ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากคนอื่นและคงความเป็นตัวเราไว้ได้มากที่สุด
ผลงานที่ใส่จินตนาการที่เกิดจากเรา จะเป็น master piece และ signature ของเราแต่เพียงผู้เดียวค่ะ :))

ถ้าอยู่ในดินแดนของความฝันแล้วเราเชื่อว่าทุกอย่างเป็นไปได้ ทำไมจะไม่เชื่อว่าในโลกของความจริง ทุกอย่าง
ก็เป็นไปได้เช่นกัน




แด่ความฝัน ความหวัง ความเป็นเด็ก และจินตนาการของทุกคนค่ะ 

Dream High, Aim High and so Fly High :D

เจอกันใหม่บลอคหน้า เอนทรีสุดท้ายของมหากาพย์ทริปญี่ปุ่นแล้วค่ะ เทคแคร์และขอบคุณที่ติดตามเสมอนะคะ












Comment

Comment:

Tweet


วัยเด็กมันพร้อมกลับมาหาเราเสมอ เวลาเจออะไรแบบนี้ อย่างในพวก Disney Land หรือสวนสนุกต่างๆ
อยากไปญี่ปุ่นจริงๆ เลยค่ะ big smile
#8 by -ChaChaCha- At 2012-05-09 10:29,
อยากไปเที่ยวจังค่ะ big smile Hot!
#7 by *Viewiez* At 2012-05-08 22:17,
เย้ๆๆ อัพญี่ปุ่นต่อแล้ววววววว
ดิสนีย์แลนด์นี่ ไม่ว่าจะวัยไหนๆก็สนุกได้ทั้งนั้นนะคะHot!
#6 by katak At 2012-05-06 10:17,
ไปมาเมื่อ2ปีก่อน สนุกมากๆเลย อยากไปอีกHot! Hot!
#5 by プリン姫 At 2012-05-04 12:44,
โฮฮฮฮ เห็นแล้วอยากเที่ยวมัั่งจังเลยค่า >/////////<

ถ่ายรูปมาเต็มเลย อ๊าา ยิ่งเห็นยิ่งอยาก <3<3

ชอบการ์ตูนดิสนีย์เหมือนกันค่ะ ซักวันต้องไปเที่ยวแบบจขบ.ให้ด้ายยย
#4 by vg_jan At 2012-05-04 11:10,
Hot! Hot! Hot! Hot!

ชอบค่ะ

น่าไปมาก บรรยากาศดี
#3 by ...Neverfearnat... At 2012-05-04 10:46,
Hot! Hot!
เราก็ชอบเหมือนค่า เวลาไปเดินตามร้านของเล่น น่ารักๆ แล้วรู้สึกเหมือนเป็นเด็กอยู่ค่ะ :)confused smile
#2 by กุ๊กๆๆ_____,,* At 2012-05-03 23:36,
Disney sea เห็นแล้วก็อยากไปอีก ไปแล้วแบบวัยเด็กผู้ใหญ่ก็กลืนๆกันไปbig smile Hot! Hot!
#1 by fafner At 2012-05-02 17:54,

BLuEs&A~bLuEskY
View full profile
Code Here.